Geef de cliënt tijd en laat merken dat er geen haast is om het verhaal meteen helder te vertellen. Verdriet of woede hoeft niet eerst te verdwijnen voordat het gesprek verder kan. Je kunt rustig benoemen wat je opmerkt, zonder de emotie voor de cliënt in te vullen: “Ik zie dat dit veel met je doet. Zullen we even de tijd nemen?” Vraag eventueel wat op dat moment zou helpen: stilte, een korte pauze of een eenvoudige vraag.

Als praten nog moeilijk is, kan de cliënt misschien beginnen met één woord, een gebaar of vertellen wat die op dit moment het belangrijkst vindt dat jij begrijpt. Volg het tempo van de cliënt en controleer of je goed begrijpt wat die bedoelt. Zodra daar ruimte voor is, kun je samen verkennen wat de cliënt nodig heeft of wat een volgende, haalbare stap zou kunnen zijn.

Lees meer over onze methoden en tools.